Zorgverzekeraars grijpen macht

Nederlanders met een zorgpolis die in natura uitkeert, zullen eraan moeten wennen. Zorgverzekeraars willen in toenemende mate bepalen welke artsen hun verzekerden bezoeken: nu nog onder de noemer van kwaliteit, maar uiteindelijk moet het de kosten terugbrengen.

Wat vorig jaar begon met de beruchte ’zwarte lijst’ van CZ met een handvol ziekenhuizen waar het geen borstkankerbehandelingen meer wilde inkopen, is inmiddels uitgedijt tot een klein, maar groeiend lijstje van aandoeningen waarvan verzekeraars ze alleen nog bij bepaalde geselecteerde ziekenhuizen willen laten uitvoeren. Onder andere longkanker, darmkanker, verwijdde buikaorta, slokdarmkanker, blaaskanker, uitzaaiingen in de lever en borstkanker worden inmiddels door de zorgverzekeraars ’selectief ingekocht’.

Het optreden van de verzekeraars lijkt overigens stoerder dan het is, artsenverenigingen hebben het afgelopen jaar zelf die normen vastgesteld. Een ziekenhuis dat de normen niet haalt, verliest sowieso uiteindelijk het recht deze ingrepen uit te voeren.

Zorgverzekeraar Menzis gaat vanaf volgend jaar nog een stap verder. Niet alleen de kwaliteit gaat een rol spelen bij de vraag in welk ziekenhuis zijn klanten terechtkunnen, ook de prijs gaat meetellen bij een beperkt aantal behandelingen. Menzis besloot in het gebied waar het zelf de dominante verzekeraar is – met name het noorden en oosten van het land – een einde te maken aan de praktijk dat ieder ziekenhuis automatisch voor elke operatie gecontracteerd wordt. Ziekenhuizen die Menzis-klanten aan heup, amandelen of hernia willen behandelen, lopen voor het eerst het risico nul op het rekest te krijgen. De verzekeraar belooft zijn polishouders wel dat er altijd ruim voldoende te kiezen valt voor de patiënt en in iedere regio minstens twee derde van de ziekenhuizen te contracteren. En dus wordt er eindelijk écht onderhandeld. Als het spel er toch altijd toe leidt dat er hoe dan ook een contract uit rolt, is de onderhandelingspositie van de opdrachtgever niet erg sterk. Maar die verhoudingen veranderen drastisch nu de dreiging ontstaat dat de klant wegloopt. Want een ziekenhuis dat voor een bepaalde behandeling de clientèle van de lokale dominante zorgverzekeraar verliest, kan voor de ingreep in kwestie de tent wel sluiten.

En dat is precies waar het de verzekeraars om te doen is. Terwijl in gesprekken met lokale overheden en ziekenhuizen ook al wordt gesproken over het sluiten van dure eerstehulpafdelingen in bepaalde regio’s, heeft het selectief contracteren hetzelfde doel. Het structureel beperken van het aantal plekken waar een behandeling wordt uitgevoerd, geldt als een van de meest effectieve manieren om zorgkosten nog enigszins te beperken.

Of het allemaal wel de bedoeling van de wet is, is een vraag die weinig gesteld wordt. Dat is vreemd. In de zorgwet staat nota bene een apart artikel dat de ’vrije artsenkeuze’ binnen het basispakket moet garanderen voor klanten met een naturapakket. Daarin staat dat verzekeraars wel degelijk een vergoeding moeten geven voor behandelingen die worden verricht door niet-gecontracteerde artsen. Maar hoe hoog die vergoeding is, staat niet in de wet vermeld. Tot nu toe hanteerden verzekeraars hiervoor in hun contracten percentages van 75 tot 80% van het gemiddelde tarief voor de vergoeding van ziekenhuiszorg.

Met name private klinieken, die lang niet altijd een contract met alle verzekeraars hebben, maakten daar de laatste jaren gebruik van. Door hun lagere overhead kunnen ze vaak voor dit lagere tarief dezelfde zorg leveren als ziekenhuizen, zonder dat de patiënt moet bijbetalen. Dit gaf ze bovendien een redelijke onderhandelingspositie bij het aangaan van contracten, omdat die 80% als bodem gold.

Maar dat verandert nu, aangezien Menzis nu ook daar vanaf is gestapt. In plaats van 80% vergoedt de verzekeraar nu nog 60% van het marktconforme tarief als een patiënt zich laat helpen bij een niet-gecontracteerde partij. Daarbij geldt wel een maximum van500 dat de patiënt zelf moet bijleggen.

Als er hierdoor iets is verbeterd, dan is dat in de eerste plaats de onderhandelingspositie van de verzekeraars. Of dat ook geldt voor de kwaliteit, moet de toekomst nog uitwijzen.

Artikel ut de Telegraaf van zaterdag 12 november 2012 auteur: Wouter van Bergen

Advertenties

Over Hans

Passion for Golf
Dit bericht werd geplaatst in Nieuws en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s